საეკლესიო კალენდარი · 2026

14 ოქტომბერი ოთხშაბათი

ძველი სტილით — 1 ოქტომბერი

სვეტიცხოვლობა

დღესასწაული კვართისა საუფლოჲსა და სვეტისა ღმრთივბრწყინვალისა და მირონმდინარისა

მარხვის დღე ხმა 2

მე-20 შვიდეული შემდგომად მეერგასისა. ოთხშაბათი

უფლის კვართის ამბავი

‹›

ხსენება

სახელზე დაჭერით გაიხსნება ცხოვრება

საფარველი ყოვლადწმიდისა დედუფლისა ჩვენისა ღმრთისმშობელისა და მარადის ქალწულისა მარიამისა
მოციქულთა სწორთა მეფისა მირიანისა და დედოფლისა ნანასი (IV)
წმიდათა სიდონიასი და დედისა მისისა, მაცხოვრის ჯვარცმის ჟამს მცხეთას ვნებულისა და პირველმარტვილისა (I)^*
აბიათარ მღვდელისა, ურიაყოფილისა (I)
მელქისედეკ I-ისა, სრულიად საქართველოის პირველისა კათალიკოსპატრიარქისა (1033)
მოციქულისა 70-თაგანისა ანანიასი (I)
ღირსისა რომანოზ ტკბილადმგალობელისა (556)
მოწამისა დომნინე თესალონიკელის· (IV)
ღირსმოწამისა მიქაელისა, ზობიელ იღუმენისა და მის თანა 36-თა ღირსმოწამეთა (780-790)
სვეტიცხოვლობა

ამ დღის ყველა ცხოვრება — 8

საკითხავები

მწუხრ.: კვართისა: 1) გამ. 15: 22-27: 16: 1. 2). ეს. 60: 1-16. 3). იგავ. 9: 1-11.

ცისკ.: მკ. 15: 16-24 (დას. 67).

ლიტ.: კვართისა: 1 ტიმ. 3: 14-16 (დას. 284). ინ. 19: 23-24 (დას. 60 შუა).

ლიტურგიკული შენიშვნა

* ხსენებისდღე დაწესდა წმიდა სინოდის 2015 წლის 22 დეკემბრის კრების განჩინებით.

ხმა და დღის ფსალმუნნი

ამ კვირის ხმაა 2რვა ხმა — ოქტოიხოსი

რა არის ხმა?

ხმა ფსალმუნის ნომერი არ არის. ეს არის კილო, რომლითაც იმ კვირას აღდგომის საგალობლები იგალობება — მთელი შვიდეულის მწუხრი, ცისკარი და წირვა ერთ ხმაზეა აწყობილი.

ხმები რვაა და კვირაობით იცვლება. წრე პასექის შემდგომი თომას კვირიდან იხსნება პირველი ხმით და ყოველ რვა შვიდეულში კვლავ პირველს უბრუნდება; თავად ბრწყინვალე შვიდეულს საკუთარი ხმა არ აქვს. ახალი ხმა შაბათის საღამოს, ახალ საეკლესიო შვიდეულთან ერთად იწყება.

ფსალმუნნი ოც კათიზმადაა დაყოფილი და ჩვეულებრივი წესით შვიდეულში ერთხელ სრულად იკითხება. ამ დღეს დაწესებულია:

ეს ჩვეულებრივი წესია. დიდმარხვაში ფსალმუნნი შვიდეულში ორჯერ იკითხება და კათიზმების განაწილებაც სხვაა.

დღის სიტყვა

სული - სხეულშია დავანებული, სულში - გონიერება ჰგიებს, ხოლო გონებაში - სიტყვაა, რომლის მეშვეობით განჭვრეტილი და განდიდებული ღმერთი უკვდავყოფს ადამიანის სულს - უხრწნელებასა და საუკუნო ნეტარებას ანიჭებს მას. ყოველივე არსებულსაც ხომ ღმერთმა მიანიჭა სიცოცხლე თავისი ერთიანი სახიერებით.

‹