სამი მღვდელმთავარი, ხელნაწერი ხატი

ხსენების დღე: 30 იანვარი (12 თებერვალი)

ამ სამი მოძღვრის საერთო დღესასწაული დაწესდა 1100 წლამდე ცოტა ხნით ადრე, იმპერატორ ალექსი I კომნენოსის მეფობისას, იმ დავისა და შუღლის გამო, რომელიც იმდროინდელ ცნობილ და სათნო ადამიანებს შორის ატყდა. ზოგი ბასილის ანიჭებდა უპირატესობას, ზოგი — გრიგოლს, სხვები კი — იოანე ოქროპირს, და ეკამათებოდნენ, სამიდან რომელი იყო უდიდესი. ამასთან, თითოეული მხარე, სხვებისგან გამოსარჩევად, თავისი საყვარელი წმინდანის სახელს იღებდა: ბასილიანელებს, გრიგოლიანელებს ან იოანიტებს უწოდებდნენ თავს. დავის დასასრულებლად სამივე წმინდანი ერთად გამოეცხადა წმინდა იოანე მავროპოდს, ბერს, რომელიც მცირე აზიის ქალაქ ევხაიტის ეპისკოპოსად იყო დადგენილი, და გაუმხილეს, რომ მათი დიდება ღვთის ტახტთან თანაბარია, და უბრძანეს, სამივესთვის საერთო მსახურება შეედგინა, რაც მან დიდი ოსტატობითა და მშვენიერებით შეასრულა. წმინდა იოანე ევხაიტელი (იხსენიება 5 ოქტომბერს) მფარველი ანგელოზის, კაცის სიცოცხლის დამცველის, კანონის ავტორიცაა. სიბერეში მან საეპისკოპოსო კათედრა დატოვა და კვლავ ბერად იღვწოდა კონსტანტინოპოლის ერთ მონასტერში. ის ზემოხსენებული იმპერატორის, ალექსი კომნენოსის (1081–1118) მეფობისას მიიცვალა.