ხელნაკეთი ბიზანტიური ხატი: ღვთისმშობელი კარიბჭისა (კარიბჭე).
ღვთისმშობლის „კარიბჭისას“ (ივერიის) სასწაულმოქმედი ხატი, როგორც ამბობენ, მახარებელ ლუკას ნამუშევარია. ის მრავალი წელი მცირე აზიის ნიკეაში იყო ერთი ღვთისმოსავი ქრისტიანი ქალის ხელში, რომელმაც ხატმებრძოლეობისას, მის გადასარჩენად, ზღვაში ჩააგდო. შემდეგ ხატი საბერძნეთისკენ დაიძრა.
მრავალი წლის განმავლობაში ხატი დაკარგულად ითვლებოდა, სანამ 1004 წელს ათონის მთაზე, ივერთა მონასტრის ბერებთან არ გამოჩნდა. სასწაულებრივად ბერმა გაბრიელმა ხილვაში იხილა ღვთისმშობელი, რომელმაც უთხრა, რომ მონასტრის მფარველად მოვიდა.
მას შემდეგ ღვთისმშობლის ხატი ივერთა მონასტრის მთავარი კარიბჭის გვერდით, სამლოცველოშია დაბრძანებული, ამიტომაც ეწოდა „პორტაიტისა“ — „კარიბჭისა“, ანუ „მეკარე“.
გადმოცემის თანახმად, ღვთისმშობლის „კარიბჭისას“ (ივერიის) ხატს ერთმა მეკობრემ ყბის არეში დანა დაარტყა და ჭრილობიდან სასწაულებრივად სისხლი გადმოვიდა.
აკათისტო
„გიხაროდენ, ნეტარო მეკარეო, რომელი განუღებ კართა სამოთხისათა მართალთა“
ხატი „ღვთისმშობელი კარიბჭისა“ ბიზანტიური ხელოვნების ზუსტი ასლია. გამოცდილი ოსტატები მას ოქროთი ბეჭდვის მეთოდით ქმნიან: ფონი 22-კარატიანი ოქროს ხატწერის ფურცლებით დეტალურად იფარება.
საბოლოო დამუშავებისას ხატი პერიმეტრზე მუქი წითლით იღებება და სპეციალური ლაქით იპრიალება, რათა ბზინვარება შეინარჩუნოს.
იგი იწარმოება ბრტყელ ან ჩაღრმავებულ ხის ფუძეზე და კედელზე დასაკიდებლად არის მორგებული.
გადიდება
