ხსენების დღე: 27 დეკემბერი (9 იანვარი)
წმინდა სტეფანე წარმოშობით იუდეველი იყო და, როგორც ზოგი ამბობს, სჯულის მოძღვრის, გამალიელის, მოწაფე. ის პირველი იყო იმ შვიდ დიაკონთაგან, რომლებიც მოციქულებმა იერუსალიმში დაადგინეს ღარიბებზე ზრუნვისა და მათთვის მოწყალების დასარიგებლად. რწმენითა და სული წმინდით აღვსილი კაცი, ის ხალხში დიდ ნიშნებსა და სასწაულებს აღასრულებდა. როცა იესოს შესახებ იუდეველებს ეკამათებოდა და ყოველ მათ წინააღმდეგობას ბრძნულად არღვევდა, ისე რომ ვერავინ უძლებდა სიბრძნესა და სულს, რომლითაც ლაპარაკობდა, ღვთისმგმობელად ცილი დასწამეს და უხუცესთა სინედრიონში მიათრიეს. იქ თამამად დაამტკიცა საღვთო წერილიდან მართლის (იესოს) მოსვლა, რომლის გამცემლებიც და მკვლელებიც ისინი გახდნენ, და ამხილა მათი ურწმუნოება და გულქვაობა. ბოლოს, ცას მიაპყრო რა მზერა და ღვთის დიდება იხილა, თქვა: „აჰა, ვხედავ გახსნილ ცას და ძეს კაცისას, ღვთის მარჯვნივ მდგომს“. ეს რომ მოისმინეს, ყურები დაიცვეს, რისხვით ქალაქგარეთ გააგდეს და ქვებით ჩაქოლეს, ის კი შეჰღაღადებდა და ამბობდა: „უფალო იესო, მიიღე ჩემი სული“. შემდეგ, მოძღვრის სულგრძელობის მიმბაძველმა, მუხლი მოიდრიკა და ხმამაღლა ილოცა მათთვის, ვინც ქვებით ქოლავდა: „უფალო, ნუ ჩაუთვლი მათ ამ ცოდვას“. და ეს რომ თქვა, მიიძინა და ასე გახდა ქრისტეს ეკლესიის მოწამეთა შორის პირველი.
გადიდება
