წმინდა მოწამე დიმიტრი თესალონიკისა და ილირიის მფარველად ითვლებოდა. თესალონიკური გადმოცემით, დიმიტრი დიდგვაროვანი ოჯახიდან იყო, ძველი თესალონიკის მოქალაქეთა პროკონსული. ის ქრისტიანულ სარწმუნოებას აღიარებდა და ამისთვის იმპერატორ მაქსიმიანეს დროს, 306 წელს, მოწამეობრივად აღესრულა. წმინდა დიმიტრის არა მხოლოდ როგორც მოწამეს, არამედ როგორც ბრწყინვალე მეომარსაც ადიდებდნენ. სლავი ხალხები მას განსაკუთრებით სცემდნენ თაყვანს, როგორც თავიანთ მფარველსა და სამხედრო დამცველს. დიმიტრი თესალონიკელი ტახტზე მჯდომარედაა გამოსახული: მარცხენა ხელში ქარქაში უჭირავს, მარჯვენით კი მახვილს იშიშვლებს. ზედა მარცხენა კუთხეში, ღრუბლიანი ცის ფონზე, მაკურთხებელი ქრისტეა, მარჯვნივ კი მფრენი ანგელოზი, რომელიც დიმიტრის მოწამეობრივ გვირგვინს მიართმევს. დიმიტროვის ხატის ყველა მკვლევარმა შენიშნა, რომ მასში მისი დამკვეთის — მთავარ ვსევოლოდ დიდი ბუდის — განდიდებაა გამოხატული. დიმიტროვის მიძინების ტაძარი 1713 წელს აშენდა ძველი დიმიტროვის ტაძრის ადგილას, რომელიც მთავარ ვსევოლოდ დიდი ბუდის დაბადების პატივსაცემად იყო აგებული, დიმიტრის ხსენების დღეს.
ხატი ორიგინალის ზუსტი ხელნაკეთი ასლია, ამიტომ მისი ზომები განსაზღვრულია. კედელზე ჩამოსაკიდი კაუჭები ნალის ლურსმნებია, ხოლო ჩარჩოს დამჭერი ლურსმნები ხატის კიდეებზე ორიგინალის მსგავსად განსხვავებულია. სახის, ხელებისა და სხვა დეტალების ღიობები ხელით, სათითაოდ იჭრება. ხე მუხისაა და ათონის მთის მხარიდან მოდის. ხატი მოვერცხლილია და სპეციალურად არის დამუშავებული, რათა წლების განმავლობაში არ შეიცვალოს.