ხელნაკეთი ბიზანტიური ხატი: ღვთისმშობლის შობა.
ღვთისმშობლის შობა იაკობის პირველსახარებაშია აღწერილი. მართლმადიდებელი ეკლესია ღვთისმშობლის შობას გამონაკლისის სახით დღესასწაულობს, რადგან ჩვეულებრივ წმინდანებსა და მამებს აღსრულების დღეს იხსენიებს; ეს მისი განსაკუთრებული როლის გამოა კაცობრიობის ცხონებაში.
ღვთისმშობლის შობა სასიხარულო ამბავი იყო მისი მშობლებისთვის, იოაკიმესა და ანასთვის, რადგან შვილი არ ჰყავდათ. ხანგრძლივი ლოცვის შემდეგ, როცა აღთქმა დადეს, რომ თუ შვილს ეღირსებოდნენ, ღმერთს მიუძღვნიდნენ, ღვთაებრივი უწყება მიიღეს, რომ მათი სურვილი აღსრულდებოდა.
ასე, სამი წლისა, ის იერუსალიმის ტაძარში მიიყვანეს — როგორც ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ამბავშია აღწერილი — რომ თავი ღმერთისთვის მიეძღვნა.
ტროპარი
შობამან შენმან, ღმრთისმშობელო ქალწულო, სიხარული აუწყა ყოველსა სოფელსა, რამეთუ შენგან აღმობრწყინდა მზჱ სიმართლისაჲ, ქრისტე ღმერთი ჩუენი, და დაჰჴსნა წყევაჲ და მოგუანიჭა კურთხევაჲ, და განაქარვა სიკუდილი და მოგუანიჭა ჩუენ ცხორებაჲ საუკუნოჲ.
კონდაკი
იოაკიმ და ანნა შვილუყოლობისა ყუედრებისაგან, ხოლო ადამ და ევა სიკუდილისა ხრწნილებისაგან განთავისუფლდეს, უბიწოო, წმიდასა შობასა შენსა; ამას დღესასწაულობს ერიცა შენი, ცოდვათა ბრალისაგან განთავისუფლებული, და გიღაღადებს: „ბერწი შობს ღმრთისმშობელსა და მზრდელსა ცხორებისა ჩუენისასა“.
ხატი „ღვთისმშობლის შობა“ ბიზანტიური ხელოვნების ზუსტი ასლია. გამოცდილი ოსტატები მას ოქროთი ბეჭდვის მეთოდით ქმნიან: ფონი 22-კარატიანი ოქროს ხატწერის ფურცლებით დეტალურად იფარება.
საბოლოო დამუშავებისას ხატი პერიმეტრზე მუქი წითლით იღებება და სპეციალური ლაქით იპრიალება, რათა ბზინვარება შეინარჩუნოს.
იგი იწარმოება ბრტყელ ან ჩაღრმავებულ ხის ფუძეზე და კედელზე დასაკიდებლად არის მორგებული.
გადიდება
