წიგნები
ძველი აღთქმა · საკითხავი წიგნები
იობი
42 თავი · 1069 მუხლი
ძველი ქართული ტექსტი — სეპტუაგინტის მიხედვით. ახალი თარგმანი (მასორეტული) → რატომ სეპტუაგინტა?
1კაცი ვინმე იყო სოფელსა მას შინა ავსიტისსა, რომელსა სახელი ერქუა იობ…2და იყო დღე ესევითარი და მოვიდეს ანგელოზნი ღმრთისანი წარდგომად წინაშე…3და ამისა შემდგომად აღაღო იობ პირი თჳსი და სწყევდა დღეთა თჳსთა4მიუგო ელიფას თემანელმან და ჰრქუა:5ხადოდეღა შენ, უკუეთუ ვინმე გერჩდეს, გინათუ ანგელოზთაგანი, წმიდათა იხი…6მიუგო იობ და თქუა:7აწ არამე განსაცდელი არსა ცხორებაჲ კაცისაჲ ქუეყანასა ზედა და ვითარცა მ…8მიუგო ბალდად სავქელმან და ჰრქუა:9მიუგო იობ და ჰრქუა:10და ვშურები სულითა ჩემითა, იწროებით აღმოუტევნე მის ზედა სიტყუანი ჩემნი…11მიუგო სოფარ მინეველმან და ჰრქუა:12მიუგო იობ და თქუა:13აჰა, ესერა, ესე ყოველი იხილა თუალმან ჩემმან და ესმა ყურთა ჩემთა14რამეთუ კაცი ნაშობი დედათაჲ, მცირედ ცხორებული და სავსე რისხვითა,15მიუგო ელიფას თემანელმან და თქუა:16მიუგო იობ და ჰრქუა:17მოვისპები მე სულითა მიმოტაცებულითა, ვევედრები დაფლვად და ვერ მივემთხუ…18მიუგო ბალდად სავქელმან და ჰრქუა:19მიუგო იობ და ჰრქუა:20მიუგო სოფარ მინეველმან და ჰრქუა:21მიუგო იობ და ჰრქუა:22მიუგო ელიფას თემანელმან და ჰრქუა:23მიუგო იობ და ჰრქუა:24რაჲსათჳსმე უფალი დაავიწყდა ზუავთა.25მიუგო ბალდად სავქელმან და ჰრქუა:26მიუგო იობ და ჰრქუა:27მერმე შესძინა იობ იგავით და თქუა:28რამეთუ არს ადგილი ვეცხლისაჲ, ვინაჲ იქმნების, და ადგილი ოქროჲსაჲ, ვინა…29მერმე კუალად შესძინა იობ და თქუა იგავით:30აწ, ესერა, მეცინიან. უნაკლულევანესნი აწ, ესერა, მასწავებენ მე ზოგს-რა…31აღთქმაჲ აღუთქუ თუალთა ჩემთა და არა გულისჴმა-ვყო ქალწულსა ზედა.32და დასცხრა იობ სიტყუად მათგან. დასცხრეს სამნიცა იგი მეგობარნი მისნი ს…33არა ხოლო ეგრე, არამედ ისმინენ, იობ, სიტყუანი ჩემნი. ყურად-იხუენ თქმულ…34მიუგო ელიუს და ჰრქუა:35მიუგო ელიუს და ჰრქუა:36მიუგო ელიუს და ჰრქუა:37და ამას ზედა შემიძრწუნდა გული ჩემი და განვარდა ადგილით თჳსით.38ჰრქუა უფალმან იობს არმურით გამო და ღრუბლით:39უკუეთუ სცნა ჟამი შობისაჲ ირემვაცთაჲ შინა, ანუ შენ დაუმარხეა სალმობაჲ…40და მიუგო უფალმან ღმერთმან იობს და ჰრქუა:41ანუ არა ჰგონებ, რამეთუ განმზადებულ არს ჩემდა? ვინმე უკუე არ წინაადმდგ…42მიუგო იობ და ჰრქუა უფალსა:
