ხელნაკეთი ბიზანტიური ხატი: წმინდანები კონსტანტინე და ელენე.
წმინდა კონსტანტინე რომის იმპერატორი იყო, იმპერატორ ფლავიუს ვალერიუს კონსტანციუსისა და წმინდა ელენეს ძე, რომელიც 306 წლიდან 337 წლამდე მეფობდა. თავისი რეფორმებით მან ქრისტიანობა განამტკიცა და იმპერიაში დევნა შეწყვიტა.
შვილის გამარჯვებით შთაგონებული და კურთხეული წმინდა ელენე 326 წელს იერუსალიმში გაემგზავრა, სადაც გათხრების შემდეგ პატიოსანი ჯვარი იპოვა და მისი ნაწილი კონსტანტინოპოლში წაიღო.
დადგენილია, რომ ისინი ხატებზე, ხატწერასა და კონსტანტინატებზე (ამულეტად ნატარებ ოქროს სამკაულებზე) ერთად გამოისახებიან და მოციქულთასწორის — მოციქულთა თანაბრის — წოდებას ატარებენ.
ტროპარი
ჯუარისა შენისა სახე ცათა შინა იხილა და, ვითარცა პავლე, წოდებაჲ არა კაცთაგან მიიღო; მოციქულმან შენმან მეფეთა შორის სამეუფო ქალაქი ჴელთა შენთა შეგვედრა; მეოხებითა ღმრთისმშობელისაჲთა დაიცევ იგი მარადის მშჳდობით, მხოლოო კაცთმოყუარეო.
კონდაკი
დღეს კონსტანტინე დედით თჳსით ელენეთურთ ჯუარსა აჩუენებენ, ყოვლად პატიოსანსა ძელსა, ურწმუნოთა სირცხჳლსა, ხოლო მორწმუნეთა მეფეთა საჭურველსა წინააღმდგომთა ზედა, რამეთუ ჩუენთჳს გამოჩნდა სასწაული დიდი და ბრძოლათა შინა საშინელი.
ხატი „წმინდანები კონსტანტინე და ელენე“ ბიზანტიური ხელოვნების ზუსტი ასლია, რომელსაც ქრისტიანული ტრადიციის გამოცდილი ოსტატები მოწიწებითა და სიყვარულით ქმნიან.
შესრულებულია ოქროს ბეჭდვის ტექნიკით, ფონი კი 22 კარატის ოქროს ფურცლებისგან შედგება, რომლებიც დეტალურად ედება.
საბოლოო დამუშავებისას ხატი პერიმეტრზე მუქი წითლით იღებება და სპეციალური ლაქით იპრიალება, რათა ბზინვარება შეინარჩუნოს.
იგი იწარმოება ბრტყელ ან ჩაღრმავებულ ხის ფუძეზე და კედელზე დასაკიდებლად არის მორგებული.
გადიდება
