მოციქული იაკობი ზებედეს ძე, ძველებურად გაფორმებული ბიზანტიური ხატი

ხსენების დღე: 30 აპრილი (13 მაისი)

იაკობი თორმეტთაგანი იყო, ისევე როგორც მისი ძმა იოანე (იხსენიება 26 სექტემბერს), რომლებსაც უფალმა „ქუხილის ძენი“ უწოდა, რადგან დიდი მქადაგებლები გახდნენ და ღრმა ღვთისმეტყველებით გამოირჩეოდნენ. სახარების ქადაგებისას წმინდანის სითამამე ვეღარ აიტანა ჰეროდე აგრიპამ, არისტობულეს ძემ და ჰეროდე დიდის შვილიშვილმა, და პასექის დღეებში შეიპყრო და მახვილით მოკლა (საქმ. 12:1–2); ასე შესვა მან სასმისი, რომლის შესახებაც მაცხოვარმა წინასწარმეტყველებით უთხრა (მათ. 20:23). რაც შეეხება ჰეროდეს, მომდევნო წელს ის კესარიაში ჩავიდა, და, როგორც მოციქულთა საქმეშია ჩაწერილი: „დანიშნულ დღეს ჰეროდემ სამეფო სამოსი ჩაიცვა, ტახტზე დაჯდა და სიტყვით მიმართა“ ტვიროსისა და სიდონის უხუცესებს; ხოლო გარშემო მყოფმა მლიქვნელებმა „შესძახეს: ეს ღვთის ხმაა და არა კაცისა. და მაშინვე დაჰკრა მას უფლის ანგელოზმა, რადგან დიდება ღმერთს არ მიაგო, და“ თავისი პაპის მსგავსად (იხ. 29 დეკემბერი) „მატლებმა შეჭამეს და სული განუტევა“ (საქმ. 12:21–23).