წმინდა ფოტი დიდი, ხელნაწერი ხატი

ხსენების დღე: 6 (19) თებერვალი

ის კონსტანტინოპოლში დაიბადა, სადაც უმაღლეს საიმპერატორო თანამდებობებზე გამოირჩეოდა და ამავე დროს სათნო და ღვთისმოსავ ცხოვრებას ეწეოდა. პატიოსანი და ღირსეული კაცი, იშვიათი სწავლულობისა და განსწავლულობის, ის 857 წელს კონსტანტინოპოლის სამოციქულო, მსოფლიო და საპატრიარქო ტახტზე ავიდა.

უთვალავია ის ღვაწლი, რომელიც ამ სამგზის ნეტარმა მართლმადიდებლური სარწმუნოებისთვის გასწია მანიქეველების, ხატმებრძოლებისა და სხვა მწვალებლების წინააღმდეგ, ის თავდასხმები და შემოტევები, რომლებიც რომის ქედმაღალი და პატივმოყვარე პაპის, ნიკოლოზ I-ის მხრიდან დაითმინა, და ის დიდი დევნა და ჭირი, რაც გადაიტანა. ფილიოკვეს ლათინური ცთომილების წინააღმდეგ — სწავლებისა, თითქოს სული წმინდა მამისა და ძისგან გამოვალს — მან თავის „მისტაგოგიაში სული წმინდის შესახებ“ ნათლად აჩვენა, როგორ ანგრევს ფილიოკვე სამების ერთობასა და თანასწორობას. მან დაგვიტოვა მრავალი ღვთისმეტყველებითი თხზულება, საქებარი სიტყვები და ეპისტოლეები, მათ შორის ბულგარეთის მმართველისადმი, ბორისისადმი მიწერილი, რომელშიც შვიდი მსოფლიო კრების ისტორია და სწავლება გადმოსცა. ქრისტეს ეკლესია სიწმინდითა და სახარებისეულად მწყემსა და მხურვალე შურით ყოველი უცხო სწავლების ღვარძლი აღმოფხვრა, ის უფალთან წავიდა სომეხთა მონასტერში 891 წლის 6 თებერვალს.