წმინდა ეფრემი ასურელი, ხელნაწერი ხატი

ხსენების დღე: 28 იანვარი (10 თებერვალი)

წმინდა ეფრემი მესოპოტამიის ნიზიბიაში დაიბადა დაახლოებით 306 წელს; ახალგაზრდობაში ის ნიზიბიის ეპისკოპოსის, წმინდა იაკობის, მოწაფე იყო, რომელიც პირველი მსოფლიო კრების 318 მამათაგანი იყო. ეფრემი ნიზიბიაში ცხოვრობდა, მკაცრ მოღვაწეობაში სიწმინდეში წარემატებოდა, 363 წლამდე — როცა იულიანე განდგომილი სპარსელებთან ომში მოკლეს და მისმა მემკვიდრემ, იოვიანემ, ნიზიბია მათ დაუთმო. მაშინ ეფრემი ედესაში დასახლდა, სადაც მრავალ მწვალებლობას ებრძოდა. განსაკუთრებით ბარდესანეს ებრძოდა: ამ გნოსტიკოსს თავისი ცთომილებების გამავრცელებელი მრავალი საგალობელი ჰქონდა დაწერილი, რომლებიც ტკბილი მელოდიების გამო პოპულარული გახდა და სულებს ჭეშმარიტებიდან აცდუნებდა. წმინდა ეფრემმა, რომელმაც ღვთისგან მჭევრმეტყველების განსაკუთრებული ნიჭი მიიღო, ბარდესანეს იარაღი მასვე მიუბრუნა და უამრავი საგალობელი დაწერა ქალთა გუნდებისთვის, რომლებიც ჭეშმარიტ მოძღვრებას გადმოსცემდნენ, მწვალებლურ ცთომილებას არღვევდნენ და მოწამეთა ღვაწლს ადიდებდნენ. სიცოცხლის ბოლოს ედესაში შიმშილობა დაიწყო და წმინდა ეფრემმა სენაკი დატოვა, რომ მდიდრები ემხილა, ღარიბებს რომ არ უნაწილებდნენ თავიანთ ქონებას. მდიდრებმა მიუგეს, რომ არ იცოდნენ ვინმე, ვისაც ქონებას მიანდობდნენ. ეფრემმა ჰკითხა: „ჩემზე რას ფიქრობთ?“ როცა მისდამი მოწიწება აღიარეს, შესთავაზა, თავად დაერიგებინა მათი მოწყალება, რაზეც დათანხმდნენ. თავად საკუთარი ხელით უვლიდა შიმშილით დასნეულებულ მრავალს და ასე დააგვირგვინა თავისი სიცოცხლე მოწყალებითა და მოყვასისადმი სიყვარულით. წმინდა ეფრემი მშვიდობით მიიცვალა, ზოგის აზრით 373 წელს, სხვების აზრით — 379 წელს.