წმინდა ქრისტეფორე, ძველებურად გაფორმებული ბიზანტიური ხატი

ხსენების დღე: 9 (22) მაისი

წმინდა ქრისტეფორეს თავდაპირველად რეპროვი ერქვა. ქრისტიანთა დევნის მხილველი, ის ტირანებს სისასტიკეს უყვედრიდა. მმართველთან მის მისაყვანად ჯარისკაცები გაგზავნეს, მაგრამ მან ისინი ქრისტესკენ მოაქცია და მათთან ერთად მოინათლა, ქრისტეფორეს სახელით. მმართველის წინაშე წარდგომის შემდეგ ის საპყრობილეში ჩააგდეს და მის საცდუნებლად ორი მეძავი გაგზავნეს, მაგრამ მან ისინიც მოაქცია და მოწამეობრივი ღვაწლისთვის განამტკიცა. ის წამებას დაუქვემდებარეს და ბოლოს დეციუსის დღეებში თავი მოჰკვეთეს. უმეცრებისა და ცრურწმენის გამო მასზე ბევრ საოცარ და მითიურ რამეს ყვებიან; მაგალითად, თითქოს შეუძლებელია ადამიანი რაიმე მოულოდნელი მიზეზით უეცრად მოკვდეს იმ დღეს, როცა წმინდანის ხატს შეხედავს. აქედან წარმოდგება სხვადასხვა მხარეში ცნობილი ანდაზა: „თუ ქრისტეფორეს შეხედავ, ცხოვრების გზას მშვიდობით გაივლი“. მისი სახელის ეტიმოლოგიამ, რაც „ქრისტეს მატარებელს“ ნიშნავს, უდავოდ უბიძგა ხატმწერებს, ის მხრებზე ყრმა იესოთი გამოესახათ; თუმცა სრულიად მცდარია, როგორც ამას ზოგი უცოდინარი ხატმწერი აკეთებს, მისი ძაღლის თავით გამოსახვა მის ცხოვრებაში მოცემული იმ ცნობის გამო, რომ ის ძაღლისსახიანი იყო — ეს მხოლოდ იმას ნიშნავს, რომ მისი სახე შესახედად უაღრესად საშიში იყო.