წინასწარმეტყველი ესაია, ბიზანტიური ხატი

ხსენების დღე: 9 (22) მაისი

წინასწარმეტყველი ესაია, ამოსის ძე, სამეფო მოდგმიდან იყო. ის წინასწარმეტყველებდა იუდას მეფეების — ოზიას (რომელსაც აზარიასაც უწოდებენ), იოთამის, აქაზისა და ეზეკიას დროს. დაახლოებით ქრისტეშობამდე 681 წელს, ღვთისმოსავი ეზეკიას ძისა და მემკვიდრის, მანასეს მეფობისას, როცა წინასწარმეტყველი მანასეს უღმრთოებასა და უსჯულოებას ამხილებდა, ის ხის ხერხით გადახერხეს და ასე მოწამეობრივად აღესრულა.

ყველა წინასწარმეტყველთაგან მას ყველაზე მჭევრმეტყველს უწოდებენ მისი სიტყვების მშვენიერებისა და სიმაღლის გამო. მისი წინასწარმეტყველების წიგნი, სამოცდაექვს თავად დაყოფილი, დიდ წინასწარმეტყველთა შორის პირველია. ფსალმუნის მეხუთე გალობა — „ღამითგან აღიმსთობს სული ჩემი შენდამი, ღმერთო...“ — მისი წიგნიდანაა აღებული. სწორედ ამ წმინდა წინასწარმეტყველმა იწინასწარმეტყველა, რომ ქალწული მუცლად იღებდა (7:14); რომ არა მოციქული, არც ანგელოზი, არამედ თავად უფალი იხსნიდა დაცემულ კაცს (63:9); რომ მესია ივნებდა და ჩვენს ცოდვებს იტვირთავდა (თ. 53). მისი სახელი ნიშნავს „იაჰვე შემწეა“.