ხსენების დღე: 12 (25) თებერვალი
ეს წმინდა მამა, სომხეთის მელიტინედან, უმწიკვლო, მართალი, ღვთისმოშიში, გულწრფელი და უაღრესად მშვიდი კაცი იყო. 357 წელს სებასტიის ეპისკოპოსად აკურთხეს, შემდეგ კი ტახტიდან განდევნეს და სირიის ბერეაში (დღევანდელ ალეპოში) წავიდა. ანტიოქიის არიანელი ეპისკოპოსის გადაყენების შემდეგ მართლმადიდებლებიც და არიანელებიც ცდილობდნენ, ანტიოქიის ახალ ეპისკოპოსად მათი თანამოაზრე აერჩიათ. მელეტის ყველა დიდ პატივს სცემდა, და რადგან არიანელებს ეგონათ, რომ მათ აზრს იზიარებდა, ანტიოქიის ტახტზე აიყვანეს. მაგრამ როგორც კი ანტიოქიის ეკლესიის სადავეები აიღო, მამასთან ძის ერთარსობის ქადაგება დაიწყო. მაშინ არქიდიაკონმა, არიანელმა, ეპისკოპოსს პირზე ხელი აფარა; მელეტიმ ხალხისკენ სამი თითი გაშალა, შემდეგ მოკეცა და მხოლოდ ერთი დატოვა გაშლილი — ნიშნებით აჩვენა სამების თანასწორობა და ერთობა. შეცბუნებულმა არქიდიაკონმა მაშინ ხელზე ჩაავლო, პირი კი გაუშვა, და მელეტიმ კიდევ უფრო მტკიცედ დაიცვა ნიკეის კრება. მალე ის არიანელმა იმპერატორმა კონსტანციუსმა, წმინდა კონსტანტინე დიდის ძემ, განდევნა. დროთა განმავლობაში ტახტზე დააბრუნეს, მაგრამ მესამედ ვალენტმა განდევნა. სწორედ წმინდა მელეტიმ აკურთხა წმინდა იოანე ოქროპირი ანტიოქიაში მკითხველად და დიაკვნად. ის 381 წლის მეორე მსოფლიო კრებამდე ცოცხლობდა (რომელიც სული წმინდის მტრის, კონსტანტინოპოლის პატრიარქ მაკედონის წინააღმდეგ მოიწვიეს) და თავმჯდომარეობდა მას, დიდი პატივით მოსილი, როგორც რწმენის მოშურნე და ღირსეული მოხუცი მღვდელმთავარი.
გადიდება
