ხსენების დღე: 22 იანვარი (4 თებერვალი)
წმინდა ანასტასი წარმოშობით სპარსი იყო, მოგვის ძე, და სპარსეთის ლაშქარში მსახურობდა სპარსეთის მეფე ხოსრო II-ისა და ახალი რომის იმპერატორ ჰერაკლეს დროს. სპარსულად წმინდანს მაგუნდატი ერქვა. როცა ხოსრომ 614 წელს იერუსალიმი აიღო და პატიოსანი ჯვარი ტყვედ წაიღო, მაგუნდატმა შეიტყო იმ სასწაულების შესახებ, რაც ჩვენი ცხონების ძელით ხდებოდა. გონიერმა კაცმა, გაკვირვებულმა, რომ სატანჯველ იარაღს ქრისტიანები ასე დიდ პატივს სცემდნენ, და მათი რწმენის შეცნობის სურვილით შეპყრობილმა, გულმოდგინედ შეისწავლა ქრისტეს მთელი საღმრთო განგებულება — მისი განკაცება, ვნება და აღდგომა; და როცა ის შეიცნო, რისი ცოდნაც სურდა, მისი სული გაოცებითა და სიხარულით აღივსო. წმინდა ქალაქში გადასულს იერუსალიმის პატრიარქმა წმინდა მოდესტემ მონათლა, ბერად აღიკვეცა და ახალი სახელი — ანასტასი მიიღო. წმინდანთა ცხოვრებებისა და წმინდა მოწამეთა ამბების კითხვისას მისი გული ისე აღენთო მათდამი სიყვარულით, რომ ლოცულობდა, მისთვისაც მათი მსგავსი მოწამეობრივი აღსასრული ეღირსებინა. ბოლოს, სურვილს ვეღარ იკავებდა, მონასტერი დატოვა და კესარიაში სპარს მოგვებს შეხვდა და მათი ცთომილება ამხილა. რადგან პალესტინა ჯერ კიდევ სპარსელთა ტყვეობაში იყო, ის სპარს მმართველთან მიიყვანეს, დაჰკითხეს, სცემეს და საპყრობილეში ჩააგდეს. შემდეგ სხვა ტყვეებთან ერთად სპარსეთში წაიყვანეს, სადაც მრავალი წამების შემდეგ, რადგან მამა-პაპათა ცთომილების კვლავ მიღებაზე უარი თქვა, ერთი ხელით დაკიდეს, საბელით დაახრჩვეს და თავი მოჰკვეთეს. მისი წმინდა ნაწილების გადმოსვენება ამავე თვის 24-ში აღინიშნება.